Zajęcia dodatkowe

GIMNASTYKA KOREKCYJNO-KOMPENSACYJNA

 

Prowadzący - mgr Gerard Kucharski

 

 Aby przybliżyć zagadnienie gimnastyki korekcyjnej należy sobie odpowiedzieć na pytanie, co to jest postawa ciała?

Otóż postawą  ciała (wg T. Kasperczyka) nazywamy indywidualne ukształtowanie ciała każdego człowieka i położenie poszczególnych odcinków tułowia oraz nóg w pozycji stojącej. Natomiast postawa prawidłowa jest to taka postawa, która występuje dostatecznie często, aby można ją było uznać za charakterystyczną dla danej populacji. Jest ona atrybutem osobników zdrowych o prawidłowym rozwoju fizycznym i psychicznym.

Wiek przedszkolny uważany jest za okres krytyczny dla kształtowania postawy, ponieważ w okresie tym występują rożnego rodzaju nieprawidłowości postawy ciała, które rozwijają się i przekształcają w wady wymagające wielu starań w celu ich zahamowania lub usunięcia. Najwięcej przypadków wad postawy zaczyna uwidaczniać się już około 5 roku życia, a najczęstszą wadą jest płaskostopie.

Gimnastyka korekcyjna jest skierowana głównie do dzieci młodszych , często nie wymagających jeszcze postępowania rehabilitacyjnego. Są to dzieci przedszkolne, u których wady postawy są wynikiem słabego umięśnienia lub nieprawidłowego nawyku utrzymania postawy ciała. Kompensacja, czyli zapobieganie i korektywa-leczenie wchodzi w skład edukacji zdrowotnej i ruchowej zawartej w programach wychowania przedszkolnego.

 

 

RYTMIKA

 

Prawie wszystkie dzieci są uzdolnione muzycznie. Problem jednak polega na tym, że uzdolnienia te pojawiają się bardzo wcześnie i kształtują się intensywnie w wieku przedszkolnym. Niestety, uzdolnienia muzyczne mogą zanikać, jeżeli się ich nie pielęgnuje i nie rozwija. Jeżeli nie podtrzymuje się u dzieci zainteresowania muzyką i nie rozwija się możliwości muzycznych w trzecim, w czwartym i kolejnych latach życia, można zaprzepaścić ich uzdolnienia muzyczne. Następny okres krytyczny dla rozwijania tych uzdolnień przypada dopiero na dziewiąty rok życia

"Rytmika nie jest sztuką, nie jest celem samym w sobie, jest przygotowaniem do wszystkich sztuk, jest wychowaniem. Muzyka w greckim ujęciu tego słowa jest elementem pedagogicznym najwyższej rangi i właśnie dlatego moja metoda musi pozostać na wskroś muzyczną"
Emil Jaques-Dalcroze)

 

LOGOPEDIA

 

Prowadzący - mgr Marzena Tworek

 

 "Dziecko jest pergaminem szczelnie zapisanym drobnymi hieroglifami, których część tylko zdołasz odczytać, a niektóre potrafisz wytrzeć lub tylko zakreślić i własną wypełnić treścią".

J. Korczak

Mowa w dużej mierze wpływa na ogólny rozwój dziecka i jego osiągnięcia w nauce.
Stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji, pozwala na wyrażanie swoich myśli, opinii, odczuć.
Ogromną rolę w procesie kształtowania mowy dziecka odgrywają rodzice i najbliższe otoczenie- to oni są jego pierwszymi nauczycielami mowy poprzez wspólne zabawy, czytanie książeczek, ich opowiadanie i śpiewanie piosenek. Istotne znaczenie w zakresie wspomagania i rozwoju mowy ma także działanie nauczyciela pracującego z dzieckiem w przedszkolu, gdzie zabawa stanowi dominujący sposób nauki. Jest kluczem do poznawania nowych słów, ćwiczy oddech, głos, słuch i wymowę. Doskonali formy gramatyczne uwzględniając przy tym akcent, melodię i rytm mowy. Poprzez zabawę możemy stymulować rozwój wszystkich funkcji, od których zależy prawidłowy rozwój mowy.
Wyniki badań pedagogicznych dowodzą, że rozwój mowy dzieci w wieku przedszkolnym jest bardzo zróżnicowany, u wielu dzieci występuje oprócz wad wymowy, opóźniony rozwój wymowy lub niechęć do mówienia, zaburzenia słuchu fonematycznego, analizy i syntezy słuchowej . Występowanie tych zaburzeń ma istotny wpływ na przebieg procesu nauczania w okresie wczesnoszkolnym. Słuszne jest więc wprowadzenie dodatkowych form ćwiczeń i zabaw, mających na celu rozbudzanie aktywności słownej dzieci, wpływających na poprawny rozwój mowy dziecka.
 

 

JĘZYK ANGIELSKI

 

Prowadzący - mgr Katarzyna Stojewska

 

Rozpoczęcie nauki języka obcego we wczesnym wieku nie tylko daje możliwość solidnego opanowania podstaw języka, ale i otwiera możliwości „naturalnego” przyswajania języka obcego w sposób podobny do języka ojczystego. Małe dzieci od urodzenia (a nawet wcześniej) słyszą dźwięki i melodię swojego języka ojczystego. Znaczenia słów uczą się stopniowo od swoich rodziców i osób, z którymi mają kontakt. Dzieci posiadają naturalny dar przyswajania języków, ponieważ oprócz znakomitej pamięci mają niezwykle wyczulony słuch i słyszą wszelkie dźwięki oraz świetnie potrafią je naśladować. Dziecko może więc nauczyć się każdego innego języka tak jak języka ojczystego. Jednak opanowanie kolejnego języka w stopniu zbliżonym do języka ojczystego pod względem wymowy i swobody w posługiwaniu się nim jest możliwe tylko pod warunkiem rozpoczęcia nauki w wieku wczesno przedszkolnym.

Najlepszy okres do rozpoczęcia nauki dodatkowego języka

Lata wczesno przedszkolne to okres najlepszy do rozwijania zdolności językowych dziecka. Małe dzieci uczą się nowych słów w niesłychanie szybkim tempie, niemalże automatycznie przyswajają struktury gramatyczne i w naturalny sposób stosują nowo poznane słowa i zasady w nowych sytuacjach.

Instynkt nauki komunikacji jest tak silny, że w tym okresie dziecko może uczyć się zupełnie niezależnie dwóch języków. Mózg rozdziela materiał językowy i doskonali oba języki równolegle. Przyswajanie podstaw języka w tym wieku umożliwia dziecku jego poznanie w sposób pełniejszy i bardziej naturalny niż na jakimkolwiek innym etapie życia.

 

PŁYWANIE

 

Prowadzący - mgr Kamil Kurdej

www.naukaplywaniaslupsk.pl

www.kamilkurdej.pl

 

W życiu człowieka pływanie odgrywa ważną rolę. Pływanie uprawiane racjonalnie przynosi wiele korzyści. Pełni funkcję między innymi: zdrowotną, kompensacyjno-korekcyjną i rekreacyjną.
Pływanie zdrowotne wykonywane jest w celu zahartowania, zapobiegania zachorowaniom, zwiększenia wydolności organizmu i opóźnienia oznak starzenia się. Zdrowotna rola pływania związana jest z odmiennością środowiska i związaną z tym specyfiką ruchu dostępnego zarówno dla niemowlęcia, jak i dla człowieka w wieku starczym.
Podczas pływania na centralne ośrodki mózgowe działa cały splot nowych bodźców spowodowany funkcjonowaniem organizmu w odciążeniu, poziomym ułożeniem ciała, pogłębionym oddychaniem, masującym działaniem wody. Wszystkie te bodźce wywołują nowe reakcje nie znane w warunkach lądowych. Dlatego wychodząc z wody po umiarkowanym pływaniu, człowiek czuje się odnowiony, rozluźniony i wypoczęty.

Korzyści z ruchu w środowisku wodnym.

Środowisko wodne jest doskonałym miejscem do wykonania wielu różnych ćwiczeń, ponieważ utrata ciężaru ciała po zanurzeniu w wodzie umożliwia wykonanie wielu zadań niemożliwych lub bardzo trudnych do wykonania na lądzie.
W wodzie można wykonać również wiele ruchów z rozluźnieniem nadmiernych napięć mięśni, często występujących podczas różnych ćwiczeń na lądzie.
Uprawianie pływania angażuje cały aparat ruchowy człowieka. Pozycja pozioma zwalnia pływaka od potrzeby utrzymania równowagi a zatem i napięć mięśni niezbędnych dla utrzymania postawy pionowej. Jest to dobra pozycja wyjściowa do wykonania wielu ruchów z zachowaniem znacznej plastyczności mięśni przy aktywności pro i antagonistycznych grup mięśniowych.
Określony opór wody sprawia, że ruchy nie mogą być wykonywane zbyt szybko i gwałtownie. Możliwość znacznego zwolnienia ruchów ciała "zawieszonego" w wodzie pozwala osobom mało sprawnym ruchowo nauczyć się kolejnych ćwiczeń i skoordynować ruchy kończyn.
Rozluźnienie mięśni charakterystyczne dla swobodnego ułożenia ciała na powierzchni wody, sprzyja korzystnym dla celów kompensacji obszernym ruchom w stawach, powiększającym zakres ruchów ćwiczących.
Pływanie, a szczególnie pływanie z określoną szybkością poprawia siłę mięśni ćwiczącego.
Pływanie pełni również funkcję rekreacyjną.

 

TANIEC LUDOWY

 

Prowadzący - mgr Anna Wiśniewska - Kowalczyk

 

Tradycyjny taniec ludowy był nieodzowną częścią życia towarzyskiego dawnej społeczności wiejskiej. Dziś, gdziekolwiek kultywowany, tradycyjny taniec ludowy jest świadomą rekonstrukcją, odtwarzaniem na różne sposoby, jego pierwotnego obrazu i kształtu. Zaproponowanie atrakcyjnych zajęć pozwoli zwiększyć aktywność ruchową a dodatkowo umożliwi nabycie podstawowych umiejętności tanecznych, które znacznie zwiększą poczucie własnej wartości u uczestników i ułatwią w przyszłości przełamywanie barier w kontaktach społecznych. Tańce i formy muzyczno – ruchowe wspomogą kształtowanie prawidłowej postawy. Są skutecznym środkiem zapobiegania, zmniejszania a nawet likwidowania wad postawy takich jak np. skolioza, lordoza, kifoza. Wpływają również stymulująco na psychiczną stronę rozwoju. Wspomogają sprawność intelektualną, zmniejszają stan napięć stresowych, dają odprężenie i poprawiają samopoczucie. Ułatwiają też procesy adaptacyjne, wypełniają czas wolny. Kształtują poczucie własnej wartości, pewność siebie i samodzielność.

 

GLOTTODYDAKTYKA

 

Prowadzący - mgr Katarzyna Stojewska

Przygotowanie dzieci do nauki czytania i pisania innowacyjną polską metodą prof. Bronisława Rocławskiego

Jest to metoda przygotowująca już bardzo małe dzieci do nauki czytania i pisania i dająca niespotykane efekty w stosunku do tradycyjnych metod, którymi dotychczas pracowano w przedszkolach i klasach początkowych. "Glottodydaktyka" stosowana już jest z powodzeniem w wielu przedszkolach i szkołach na terenie całego kraju.
Impulsem do pracy nad "glottodydaktyką" był dla prof. Rocławskiego fakt coraz częściej występujących wśród uczniów trudności w czytaniu, pisaniu i rozumieniu odczytywanego tekstu. Coraz więcej dzieci staje się pacjentami poradni dyslektycznych, wśród młodzieży rozprzestrzenia się analfabetyzm funkcjonalny, czyli niezrozumienie czytanych tekstów.
Wiele dzieci ma poważne problemy z trudną ortografią języka polskiego. Pracując z dzieckiem metodą "glottodydaktyczną", już od przedszkola można zapewnić mu osiągniecie sukcesu w szkole i karierze pozaszkolnej, która w najwyższym stopniu zależy od wyników w nauce czytania i pisania.
Metoda prof. Rocławskiego w radykalny sposób zmienia zasady przygotowania dziecka do nauki czytania i pisania. Rodzice mający dzieci w wieku szkolnym na pewno niejeden raz odczuli trudności, jakie sprawiały dziecku: rozbiór wyrazu na głoski, czyli analiza , pisanie ze słuchu, czyli tzw. dyktando, czy też płynne czytanie ze zrozumieniem. W metodzie glottodydaktycznej te problemy właściwie nie występują.

Jakie są podstawowe zasady tej metody ? 


I zasada - wyjście od języka mówionego, a nie pisanego, czyli takiego z jakim styka się dziecko już od narodzin i jaki jest mu najbliższy,
II zasada - świadome wprowadzenie zabaw doskonalących mowę już od najmłodszej grupy przedszkolnej,
III zasada - maksymalne wydłużenie czasu na przygotowanie do czytania i pisania i skrócenie do minimum czasu opanowywania płynnego pisania i sprawnego czytania ze zrozumieniem.

Przygotowanie do czytania i pisaniu rozpoczynamy już od pierwszych dni pobytu w przedszkolu, nie traktując tego jako poważną naukę, ale jak wesołą wspólną zabawę "buzią i językiem", dającą jednak ważne efekty. Pierwszym naszym zadaniem w metodzie glottodydaktycznej jest rozwój narządów mowy i ćwiczenia oddechowe.Dzieci w zabawie odkrywają pracę wiązadeł głosowych, warg i języka, uczą się oddychać nosem. Poznając nowe głoski potrafią je pięknie wybrzmiewać, a nawet odczytywać z ruchu warg nauczyciela - bez udziału głosu, a także od razu wiązać z literami, czyli graficznymi odpowiednikami głosek.
Dzieci otrzymują do zabawy zestaw klocków LOGO z literami w 4 wariantach: duże i małe pisane oraz duże i małe drukowane. Oprócz tego w każdej sali wywieszony jest na ścianie cały alfabet, tak więc każda nowa litera poznawana jest na tle innych liter, dzięki czemu łatwiej jest zapamiętać dziecku, że nie ma dwóch liter tak samo się nazywających, bo każda litera inaczej wygląda - tak samo jak każde dziecko ma swoje imię i nazwisko. W pracy z dziećmi często bazujemy na czynnikach emocjonalnych - nasze literki "płaczą", gdy stawiamy je na głowie lub inaczej nazywamy, a przecież każda z nich ma swoje imię. W starszych grupach dzieci postrzegają wyraz jako jedna rodzinę, której byłoby smutno, gdyby jakieś dziecko zgubiło się lub wymieniło na dziecko z innej rodziny.
Takie odwoływanie się do uczuć dzieci w nauce czytania, pisania i ortografii daje o wiele lepsze efekty niż beznamiętne powtarzanie reguł ortograficznych. Tego nauczył nas prof. Rocławski na swych wykładach i muszę przyznać, także dla nas, "starych" nauczycielek, było to zupełnie nowe przeżycie i nowe spojrzenie na naukę języka polskiego.

W metodzie glottodydaktycznej ćwiczymy równocześnie umiejętność syntezy wyrazów ( łączenia sylab i głosek w wyraz ), wprowadzamy nowe głoski i łączymy je z wzorem graficznym oraz "badamy" poznane głoski (czy są długie czy krótkie, dźwięczne czy bezdźwięczne), rozwijamy sprawność manualną poprzez pracę z książeczkami Tymichowej, usprawniamy aparat mowy dzieci poprzez rozliczne zabawy z przybornikami logopedycznymi.
Posiadamy wiele pomocy usprawniających i uatrakcyjniających zajęcia - jak np. rozsypanki obrazkowe dla wszystkich dzieci czy dywaniki literowe. Same klocki LOGO można wykorzystać w rozmaity sposób, zaczynając od zabaw konstrukcyjnych, jak z każdymi innymi klockami. Jednak tutaj dzieci od początku obcują z wzorami liter, oswajają się z nimi i szybciej zapamiętują. Już w najmłodszej grupie przedszkolnej uczymy dzieci właściwej orientacji w schemacie ciała. Punktem odniesienia w zapoznawaniu z lewą i prawą stroną ciała jest serce. Bez tej orientacji dziecko może mieć kłopoty z czytaniem i pisaniem.
Dzieci, które opanowały syntezę i analizę fonemową i potrafią związać literę z fonemem (czyli głoską), mogą rozpocząć naukę czytania metodą "ślizgania się" z litery na literę, dającą możliwość płynnego, szybkiego czytania. Wykorzystujemy do tego specjalne plansze i klocki LOGO.

równolegle z nauką czytania prowadzimy naukę pisania. Po zakończeniu etapu usprawniania ręki ćwiczymy pisanie liter - bez liniatury. Uczymy poprawnego kreślenia i łączenia liter, grupując litery według podobieństwa drogi kreślenia i sposobu łączenia. Wykorzystujemy do tego specjalne książeczki lub karty pracy.
Po zakończeniu tego okresu dzieci mogą otrzymać swój pierwszy "Elementarz", dzięki któremu doskonalą technikę czytania i rozwijają świadomość ortograficzną. Nie ma tu treści związanej z porami roku i świętami, dlatego pracę z elementarzem można rozpocząć w każdym czasie i pracować w dowolnym tempie.

Metoda glottodydaktyczna od początku zakłada, że każde dziecko zdobywa kolejne umiejętności w swoim czasie i tempie, a naszym zadaniem jest tak zróżnicować zajęcia, aby uwzględnić indywidualne możliwości dziecka, stopień rozbudzenia poznawczego i potrzeby każdego wychowanka.
Najbardziej widoczną cechą, różniącą tę metodę od metod tradycyjnych, jest wprowadzenie 44 -literowego alfabetu, zawierającego litery czarne i czerwone. Jest to niesamowita pomoc w rozwijaniu wrażliwości ortograficznej, z którą tylu ludzi ma problemy przez całe życie. Najprościej można powiedzieć, że litery czarne informują dziecko,iż jedna litera = zawsze ta sama głoska, a litery czerwone mówią "uważaj" inaczej piszesz, inaczej musisz przeczytać (np. piwo - staw ) lub czytasz tak samo, ale inaczej musisz to zapisać (np. ż - rz, ch - h ).
Inną zmianą zastosowaną przez prof. Rocławskiego, jest połączenie w jedno liter składających się w jedną głoskę : np. sz, ch, dz, cz. Jest logiczne, gdy mówimy dziecku, iż litery są obrazem graficznym głosek. A więc jedna litera sz (składająca się z 2 znaków) = 1 głoska / sz /.
Przy wprowadzaniu wszystkich głosek szczególną uwagę zwracamy na ich piękne wybrzmiewanie w izolacji - nie "by", tylko "b", co bardzo pomaga dzieciom w nauce prawidłowego pisania - przykład z mojego doświadczenia to wyraz "ryby" zapisany w I klasie przez syna jako "rb". Tutaj prosimy również rodziców o pomoc w nauce prawidłowego wybrzmiewania głosek - najłatwiej usłyszeć prawidłowo wypowiedzianą głoskę na końcu wyrazu - np. "chłop", "las", "kot".

Podsumowując wszystkie zalety nowej metody, o których zostałam głęboko przekonana w czasie 150-godzinnego kursu kwalifikacyjnego, jaki należało obowiązkowo ukończyć, to jest to metoda :
dająca możliwość indywidualnego podejścia do każdego dziecka i respektujące indywidualne tempo rozwoju
rozwijająca myślenie twórcze
rozbudzająca poznawczo
ucząca pracy indywidualnej i zespołowej
ucząca odpowiedzialności za wykonywane zadanie
dająca radość i satysfakcję każdemu dziecku
przygotowująca do nauki szkolnej w znacznie lepszym stopniu, niż metody tradycyjne
znacznie zmniejszająca możliwość szkolnych porażek

Metoda ta, dająca możliwość stosunkowo szybkiego opanowania techniki czytania, znacznie przybliża dzieciom literaturę. A to doskonały materiał do wyrabiania postawy świadomego i chętnego czytelnika.